Prace dostarczył pan Marek Słotwiński, syn artysty, podkreślając, że twórczość ojca ma charakter amatorski. Jest on samoukiem, który nie aspiruje do miana wielkiego malarza. Tworzy intuicyjnie, kierując się tym, „co mu w duszy gra”. Pan Marek, zwrócił też uwagę, że nawet jeśli niektóre obrazy wiszą nierówno (ze względu na krzywe ramy), jest to zabieg celowy – właśnie tak mają być eksponowane: niedoskonale, jak niedoskonały jest ich twórca. Ten autentyzm stanowi dodatkową wartość całej wystawy.
Prace można oglądać w holu RCIiTT na pierwszym piętrze do 15 kwietnia 2026 r.
Roman Słotwiński:
Urodzony w 1942 roku w Antonówce (dawne województwo wołyńskie, obecnie Ukraina). W 1945 roku, wraz z rodziną, z przyczyn historycznych osiedlił się w Prabutach. W 1949 rozpoczął naukę w szkole podstawowej w powojennych, zniszczonych Prabutach, a następnie kontynuował edukację w szkole średniej w Toruniu. To właśnie tam po raz pierwszy zetknął się z kulturą i sztuką na wyższym poziomie – uczestniczył w spektaklach teatralnych, wycieczkach krajoznawczych, wystawach oraz zwiedzaniu muzeów.
Był harcerzem w III Drużynie im. Bolesława Chrobrego w Toruniu, co pozwoliło mu poznać wiele miejsc i wydarzeń, które na trwałe zapisały się w jego pamięci. Jednym z nich była wizyta w obozie koncentracyjnym, gdzie zobaczył wydrapane na ścianie komory gazowej słowa: „Dopóki w nas życie, jest nadzieja.” To zdanie stało się jego życiowym credo i towarzyszy mu do dziś.
Po czterdziestu latach pracy w Polskich Kolejach Państwowych przeszedł na zasłużoną emeryturę. Przez lata rozwijał różnorodne pasje – od sportu i wędkarstwa po pszczelarstwo – aż w końcu odnalazł swoje prawdziwe powołanie w malarstwie. Zafascynowany urodą starej architektury Prabut i okolic, rozpoczął tworzenie swoich pierwszych obrazów. Choć brakowało mu formalnego wykształcenia artystycznego, nie zraziły go początkowe trudności. Dzięki wytrwałości i pasji z czasem osiągnął coraz wyższy poziom, a jego twórczość zyskała uznanie.
Dziś jego prace – przedstawiające m.in. pejzaże, zwierzęta, postacie ludzkie oraz motywy architektoniczne – znajdują się w prywatnych kolekcjach w Polsce, Niemczech i Holandii. W każdym obrazie artysta pozostawia cząstkę swojej duszy, pragnąc, by jego twórczość niosła ludziom radość i refleksję.
